کاربر جدید هستید؟ ثبت نام کنید

ورود فقط با ip ایران و بدون فیلترشکن مجاز است


ورود

رمز ورود را فراموش کرده اید؟ X

قبلا ثبت نام کرده اید؟


ثبت نام

(close)

مروری بر کیف پول‌های نرم‌افزاری

18
فرو
مروری بر کیف پول‌های نرم‌افزاری

مروری بر کیف پول‌های نرم‌افزاری ؛ روشی ساده برای ذخیره کریپتو:

کیف پول کریپتو، مانند یک حساب بانکی، یک واسطِ شخصی برای شبکه‌ی رمزارز است که فضایی قابل اطمینان را برای کاربر فراهم و تراکنش‌ها را امکان‌پذیر می‌کند. ذخیره شدن امن رمزارز به کیف پول بستگی دارد که امنیت آن به اندازه‌ی کلیدهای خصوصی‌اش است.

کیف پول‌ها یا سرد هستند یا گرم. سرمایه‌های موجود در یک کیفِ پولِ گرم را می‌توان در هر زمان به صورت آنلاین خرج کرد. کیف پول سرد خلاف آن عمل می‌کند: این کیف پول برای تراکنش‌های رمزارز معمول طراحی نشده است، اما می‌توان هر زمان سرمایه‌های آن را دریافت کرد. هم‌چنین می‌توانیم کیف ‌پول‌ها را به سه گروه تقسیم کنیم: نرم‌افزاری، سخت‌افزاری و کاغذی. امروز قصد داریم به پرکاربردترین انواع آنها، یعنی نرم‌افزاری، نگاهی بیندازیم.

کیف پول نرم‌افزاری چیست؟

کیف پول‌های نرم‌افزاری انواع مختلفی دارند و هر نوع ویژگی‌های مختص به خود را دارد. بسیاری از آنها به نوعی به اینترنت دسترسی دارند و ماهیتشان گرم است. کیف ‌پول‌ها از طریق مجموعه‌ رمزارزهایِ مورد حمایتشان و پلتفرم‌های نرم‌افزاری، از جمله ویندوز، مَک و سایر سیستم‌های عامل از هم متمایز می‌شوند. کیف ‌پول‌های نرم‌افزاری به سه فرم دسکتاپ (کامپیوتری)، موبایل و آنلاین عرضه می‌شوند:

  • کیف ‌پول‌های دسکتاپ برنامه‌های کامپیوتری هستند که رمزارزها را روی سیستم خانگی ذخیره می‌کنند و تنها کاربر می‌تواند به اطلاعات آنها دسترسی داشته باشد و کلیدهای خصوصی کاربر در سیستم ذخیره می‌شوند.
  • کیف ‌پول‌های موبایلی به شکل اپلیکیشن‌های موبایلی هستند و با درنظر گرفتن اینکه بسیاری از اشخاص بدون گوشی‌هایشان خانه را ترک نمی‌کنند، کاربر می‌تواند هر زمان به آنها دسترسی داشته باشد. البته باید درنظر داشت که گوشی‌های موبایل در مقابل بدافزارهای بسیاری آسیب‌پذیرند و ممکن است گم شوند.
  • کیف پول‌های آنلاین کیف‌پول‌های تحت وب هستند که می‌توان از هرجایی و به کمک هر وسیله‌ای به آنها دسترسی داشت. این مسئله دسترسی به آنها را ساده‌تر می‌کند، اما کلیدهای خصوصی به جای سیستم شخصی کاربر، توسط مالک وب‌سایت نگهداری می‌شوند.

حالا سؤالی که ذهن همه را به‌خود مشغول کرده این است: کدام یک از این کیف پول‌های نرم‌افزاری را انتخاب کنم؟

کیف پول‌ نرم افزاری، روشی ساده برای دخیره کریپتو

کیف پول‌ نرم افزاری، روشی ساده برای دخیره کریپتو

Exodus

Exodus یکی از معروف‌ترین کیف ‌پول‌های نرم‌افزاری برای نگهداری بیت‌کوین است و از بیش از 110 رمزارز دیگر نیز پیشتیبانی می‌کند. این سرویس در سال 2015 و در نبراسکا راه‌اندازی شد و بیشترِ پلتفرم‌های اصلی از آن پشتیبانی می‌کنند.

بخشی از کد Exodus متن‌باز است. کاربران کلیدهای خصوصی را کنترل می‌کنند و این کلیدها از دستگاهی، که کیف پول در آن نصب شده است، خارج نمی‌شوند. فلسفه‌ی این سرویس، عدم وجود هرگونه تأیید هویت شخصی و ارتباط با بانک‌هاست. Exodus با شرکای صرافی بسیاری مشارکت می‌کند تا بتواند خدماتِ انتقال را برای تعداد بیشتری کوین ارائه کند.

Exodus خدماتی رایگان ارائه می‌کند و کارمزد تراکنش‌هایش تنها به استخراج‌کنندگان پرداخت شده و با استفاده از سرویسِ کارمزدِ بیت‌کوین تعیین می‌شود. اندازه‌ی یک تراکنشِ کیف پول براساس تعداد ورودی‌ها و خروجی‌ها مشخص می‌شود. هرچقدر ورودی بیشتر باشد، تراکنش گران‌تر می‌شود. کیف پول بخشی از کمیسیون را برای ساده‌تر کردنِ تراکنش‌های درون سیستمی درنظر می‌گیرد.

Electrum Bitcoin Wallet

Electrum Bitcoin Wallet از سال 2011 قابل استفاده بوده است. این کیف پول اصطلاحاً “thin” است که در آن کل بلاکچین در دستگاه کاربر دانلود نمی‌شود و به‌جای آن در سرورهای شبکه ذخیره می‌شود. در این حالت، کلیدهای خصوصی در کامپیوتر کاربر به فرم رمزنگاری‌شده ذخیره می‌شوند و هرگز به سرور فرستاده نمی‌شوند.

نسخه‌های مختلف Electrum Bitcoin Wallet را می‌توان در کامپیوترهای مختلف سینک (Sync) کرد. اگر کاربران بخواهند در آینده از یک برنامه‌ یا سرویس آنلاین دیگر استفاده کنند، به سادگی می‌توانند کلیدهایشان را به آنجا بفرستند (Export) یا آنها را به یک کیف پول سرد بیاورند (Import).

در این کیف پول کریپتو می‌توان تراکنش‌ها را در یک دستگاه که به شبکه متصل نیست، تعریف کرد. برای این کار، تراکنش جدید را در یک دستگاه USB ذخیره می‌کنند و بعد آن را در دستگاهی که به اینترنت دسترسی دارد، بارگذاری می‌کنند که به این صورت تراکنش جدید وارد شبکه می‌شود. عملکرد این کیف پول شبیه کیف پول سخت‌افزاری است، اگرچه زنجیره‌ی عملکردهای آن کمی متفاوت است و از رمزنگاری دو مرحله‌ای استفاده می‌کند.

Jaxx Liberty

Jaxx در سال 2016 و در کانادا راه‌اندازی شد. مؤسس آن، Anthony Di Iorio، مدیر عامل و بنیانگذارِ Decentral و یکی از بنیانگذارانِ اتریوم است. Jaxx در بسیاری از سیستم‌های عامل مطرح قابل استفاده است: ویندوز، لینوکس، مَک، اندروید و iOS و یک اکستنشن از آن برای مرورگر کروم نیز ارائه شده است.

بیش از 80 رمزارز در این کیف پول موجودند و صرافی ShapeShift نیز برای انجام سریع‌تر و ساده‌تر تراکنش‌ها در این کیف پول قرار گرفته است. پلتفرم Jaxx از تبدیل به پول فیات یا امضای چندگانه پشتیبانی نمی‌کند. خدمات آن رایگان است و کارمزد تراکنش‌هایش به استخراج‌کنندگان پرداخت می‌شود و این کارمزدها براساس ارز تغییر می‌کنند. کاربران هنگام انتقال بیت‌کوین می‌توانند براساس اهمیت انتقال، از بین سه نوع کارمزد مختلف یکی را انتخاب کنند.

کد Jaxx به جز واسط کاربری آن متن‌باز است. کاربران کلیدهای خصوصی را کنترل می‌کنند و این کلیدها از دستگاهی، که کیف پول در آن نصب شده است، خارج نمی‌شوند. از فناوری اعتبارسنجی متمرکز برای تأیید تراکنش‌ها استفاده می‌شود. کنترل‌های حسی، این کیف‌پول‌ را کاربرپسند و استفاده از آن را ساده می‌کنند.

اگرچه، این شرکت دوران سختی را پشت سر گذاشته است. Jaxx در سال 2017 هک شد و بیش از 400.000 دلار رمزارز مختلف به سرقت رفتند. Nilang Vyas، مدیر ارشد فناوری در یک پست Reddit نوشت که Jaxx مانندِ کیف‌پول‌های سخت‌افزاری برای نگهداری طولانی‌مدت سرمایه‌های کریپتو طراحی نشده است و کاربران باید تنها بخش کوچکی از سرمایه‌هایشان را در کیف‌ پول Jaxx نگهدارند.

Atomic Wallet

Atomic Wallet در سال 2017 راه‌اندازی شد و یک اپلیکیشن دسکتاپ است که کنترل کامل رمزارزها برعهده‌ی کاربران است. کلیدهای خصوصی و داده‌های مربوط به تراکنش‌ها به جای سرورهای ارائه‌دهنده‌س سرویس، در کامپیوتر کاربر ذخیره می‌شوند.

سیستم‌های عامل مطرح از Atomic Wallet پشتیبانی می‌کنند و این کیف پول نیز از بیش از 300 رمزارز پشتیبانی می‌کند. معروف‌ترین رمزارزها، بیشتر توکن‌های ERC-20 و توکن اختصاصی‌اش Atomic Wallet Coin (AWC) جزو آنها هستند. دانلود این برنامه رایگان است، اما خدمات پولی مشخصی دارد:

  • خرید رمزارز با استفاده از کارت اعتباری (کمیسیون 2 درصد و حداقل کمیسیون 10 درصد)
  • تراکنشِ ارز درونِ کیفِ پول مثل تراکنش‌های P2P
  • تراکنش‌هایی که از طریق ShapeShift صورت می‌گیرند

Atomic Wallet رویکردی بدون سرور را دنبال می‌کند و کاربران ملزم به ثبت‌نام نیستند. به همین دلیل این کیف پول اطلاعات شخصیِ محرمانه‌ی اشخاص را ذخیره و از خدماتِ واسط برای انجام تراکنش‌ها استفاده نمی‌کند.

تمام داده‌ها به صورت رمزنگاری منتقل می‌شوند، چون کاربر یک “عبارت بک‌آپ” منحصر به فرد دریافت می‌کند که حاوی 12 کلمه‌ی تصادفی است. اگر کاربر نتواند از سایر روش‌های اعتبارسنجی استفاده کند یا گوشی‌اش گم شود، می‌تواند از این عبارت برای بازیابی دسترسی به کیف پولش استفاده کند.

Bitcoin Core

Bitcoin Core در سال 2009 ساخته شد و براساس کدی است که به همراه نرم‌افزار پروژه‌ی بیت‌کوین منتشر شد. این کیف پول، عملکردی هماهنگ با شبکه دارد.

Bitcoin Foundation در سال 2012 توسعه‌ی برنامه‌هایی را بر اساس کد اصلی پروژه‌ی بیت‌کوین آغاز کرد. هدف اصلی، توسعه‌ی کیف پولی بود که به عنوان یک برنامه‌ی اصلی، نیازهای اساسی شبکه را برطرف کند: حافظه و انتقال پول.

Bitcoin Core یکی از اولین کیف پول‌هایی بود که از فناوری SegWit پشتیبانی می‌کرد و به عنوان کیف پول سردِ اصلی بیت‌کوین شناخته می‌شود. این کیف پول از ارزهای دیگر پشتیبانی نمی‌کند. می‌توان Bitcoin Core را روی ویندوز، لینوکس و مَک نصب کرد.

مهم‌ترین مزیت Bitcoin Core امنیت آن است. تمام اطلاعات کاربر، مستقل از اشخاص شخص سوم یا سرور نهادهای دیگر، در کامپیوتر کاربر ذخیره می‌شوند. فایلی حاوی کلیدهای خصوصی از سوی کاربر ایجاد و ذخیره می‌شود و کسی به جز کاربر به آن دسترسی ندارد.

کاربر با Bitcoin Core ناشناسی کامل دارد و می‌تواند پرداخت‌های ناشناس انجام دهد. Bitcoin Core از یک سیستمِ تغییرِ آدرس استفاده می‌کند که با فرض اینکه از آدرس‌های مختلف برای هر تراکنش استفاده شود، پیگیری آدرس فرستنده و گیرنده را عملاً غیرممکن می‌کند.

قابلیت حمل پایین یکی از مشکلات این کیف پول است که ممکن است برای بسیاری از کاربران ناخوشایند باشد. Bitcoin Core نسخه‌ی موبایلی ندارد و به‌نظر می‌رسد شرایط به همین صورت باقی بماند، چون استفاده از موبایل با اصولِ اصلیِ عملکرد و امنیت این کیف پول در تناقض است. نصب کیف پول در یک سیستم دیگر یا حتی نصب مجدد سیستم عامل به بازیابی سرمایه‌ها کمکی نمی‌کند، چون فرایند سینک شدن (مثلاً دانلود داده‌ها و اعتبارسنجی) باید مجدد تکرار شود.

BitGo

BitGo یک شرکت بلاکچین است که در سال 2013 در پالو آلتوِ کالیفرنیا راه‌اندازی شد. این کیف پول در ابتدا مختصِ بیت‌کوین بود، اما در طی سال‌ها رمزارزهای معروفی را نیز اضافه کرد. BitGo یک کیف پولِ تحت وب است که می‌توان از طریق کامپیوتر خانگی، لپ‌تاپ یا دیگر دستگاه‌ها به آن متصل شد. در نسخه‌ی موبایلی آن کاربران می‌توانند کلیدهایشان را در دستگاه خود ذخیره کنند. هم‌چنین می‌توان کلیدها را به دستگاه‌های دیگر منتقل کرد.

شرکت دو نسخه از کیف پول را عرضه کرده است که می‌توان از آنها برای مصارف شخصی یا شرکتی استفاده کرد.

BitGo علاوه بر خدمات کیف پول آنلاین، با مشارکت با Kingdom Trust، خدماتِ نگهداری سرمایه‌های دیجیتال را برای سرمایه‌گذاران سازمانی عرضه می‌کند. در بهار 2018، این کیف پول از استاندارد ERC-20 نیز پشتیبانی کرد و لیست ارزهای دیجیتال خود را به 90 رساند. اگرچه، این تغییر برای سرمایه‌گذاران عادی کاربرد چندانی ندارد، چون توکن‌های ERC-20 تنها در دسترس سرمایه‌گذاران سازمانی قرار می‌گیرند.

هر کیفِ پول BitGo سه کلید دارد:

یکی در BitGo ذخیره می‌شود، دومی در دستگاه کاربر و سومی از طریق یک نرم‌افزارِ سرویسِ بازیابیِ کلید. برای جلوگیری از حضورِ شخص سوم، تنها دو امضاء برای انجام یک تراکنش کافی است. دسترسی به کیف پول از طریق احراز هویت دو مرحله‌ای صورت می‌گیرد و کاربران در هر بار ورود به کیف پول‌هایشان باید IP خود را تأیید کنند. BitGo علاوه بر کارمزد استخراج، یک کارمزد 0.25 درصدی نیز برای برداشت‌هایی تا 1 بیت‌کوین درنظر می‌گیرد.

BitGo نیز مانند Jaxx Liberty درگیر شایعاتی بود. در سال 2015، BitGo  و Bitfinex از مشارکت خود برای ایجاد سیستمِ کیفِ پولِ امضای چندگانه خبر دادند. دو شرکت تصمیم گرفتند که سرمایه‌ی کاربران را در یک حافظه‌ی ترکیبی قرار دهند، به این صورت که بخشی از آنها در کیف پول‌های بزرگ و آفلاین ذخیره شوند و باقی به صورت آنلاین. حاصل این شد که هر کاربر سه کلید داشت که Bitfinex، 2 کلید و BitGo کلید آخر را نگهداری می‌کرد.

Bitfinex در آگوست 2016 متوجه شد که بیش از 60 میلیون دلار بیت‌کوین از کیف پول‌های گرمِ کاربرانش برداشت شده است. تاکنون توضیحی درباره‌ی چگونگی دسترسی هکرها به سرمایه‌ها ارائه نشده است. BitGo تنها در حساب توئیتر خود تأیید کرد که نفوذی به سرورهای آنها صورت نگرفته است.

آینده‌ی کیف پول‌های کریپتو

کیف پول‌های رمزارز نقشی مهم در استفاده از بیت‌کوین و سایر رمزارزها دارند. آنها عضوی اساسی در زیرساخت کریپتو هستند که انتقالِ سرمایه‌ها را در شبکه‌های بلاکچین مختلف امکان‌پذیر می‌کنند. هر کیف پول مزایا و معایب خود را دارد، به همین دلیل درک شیوه‌ی عملکرد آنها و نوع قابلیت‌هایی که ارائه می‌کنند، پیش از استفاده از آنها ضروری است.

کیف پول‌های نرم‌افزاری هر روز معروف‌تر می‌شوند و به گفته‌ی Kristina Khachatryan، مدیر روابط عمومی Atomic Wallet، دسترسی به کیف پول‌ها هر روز ساده‌تر و امکانات آنها جذاب‌تر می‌شود:

«دسترسی به کیف پول‌های نرم‌افزاری هر روز برای مردم بیشتری فراهم می‌شود، این کیف‌ پول‌ها چند عملکردی شده‌اند و پُر از قابلیت‌های جذابند و در عین حال چیزی از عملکرد آنها کم نشده و مشکلات امنیتی ندارند. به‌علاوه، امکانِ استیکینگِ نامتمرکز نیز جزو قابلیت‌های جدید امسال بوده است. به همین دلیل به نظرمان این حوزه‌ی کیف پول‌های نرم‌افزاری از پتانسیل بالایی برخوردار است و با افزایشِ محبوبیت این محصول، بازار نیز رشد خواهد کرد.»

Davey Zelaya، مدیر ارتباطات Exodus باور دارد که با راه‌اندازی راهکارهای بیشتر رمزارز و بلاکچین، بازار نرم‌افزار توسعه می‌یابد:

«انتظار داریم که تقاضایِ بازار برای نرم‌افزارِ کاربرپسند افزایش یابد تا بتواند با تعداد روزافزون محصولات و برنامه‌های بلاکچین تعامل داشته باشد. خلاصه اینکه دلمان می‌خواهد کریپتو به سادگی در دسترس همه باشد. در حال حاضر، برنامه‌های نامتمرکز حجیم هستند و گاهی کار کردن با آنها مشکل است. می‌خواهیم این را تغییر دهیم.»

منبع: Cointelegraph


نظر شما

نظر شما

7 روز هفته ، 24 ساعته پاسخگوی شما هستیم
دیجی اکسچنج